Ο πιο συνηθισμένος υπολογισμός στο ελληνικό λιανεμπόριο είναι λάθος — και πάντα προς τη λάθος κατεύθυνση: κάνει έναν κωδικό να φαίνεται πιο κερδοφόρος απ’ ό,τι είναι.
Το πρώτο λάθος: markup αντί για περιθώριο
Αγοράζεις κάτι €10 και το πουλάς €15. Πολλοί λένε «βγάζω 50%». Δεν βγάζεις 50%.
- Markup = (15 − 10) / 10 = 50%
- Μεικτό περιθώριο = (15 − 10) / 15 = 33,3%
Το περιθώριο είναι αυτό που μετράει, γιατί μόνο πάνω στην τιμή πώλησης μπορείς να συγκρίνεις κωδικούς μεταξύ τους και να καλύψεις τα σταθερά σου έξοδα.
Το δεύτερο λάθος: ο ΦΠΑ δεν είναι δικός σου
Αν η τιμή ραφιού είναι €15 με ΦΠΑ 24%, το καθαρό σου έσοδο είναι 15 / 1,24 = €12,10. Το περιθώριο υπολογίζεται πάνω στα €12,10, όχι στα €15. Πάνω σε κόστος €10, το πραγματικό μεικτό περιθώριο είναι 17,4% — όχι 33% και σίγουρα όχι 50%.
Το τρίτο λάθος: τα κόστη που δεν μπαίνουν στο τιμολόγιο
Μεταφορικά ανά τεμάχιο, τυχόν ειδικές επιβαρύνσεις της κατηγορίας, κόστος επιστροφών. Αν ο προμηθευτής σου δίνει «καθαρή τιμή» χωρίς να διευκρινίζει τι περιλαμβάνει, δεν σου έδωσε τιμή. Ζήτα ανάλυση.
Ο πλήρης υπολογισμός σε πέντε γραμμές
- Τιμή τιμολογίου χονδρικής, καθαρή
- + Τυχόν επιβαρύνσεις που φέρει η κατηγορία
- + Μεταφορικά ανά τεμάχιο
- = Πραγματικό κόστος κτήσης
- Περιθώριο = (Τιμή ραφιού χωρίς ΦΠΑ − Πραγματικό κόστος) / Τιμή ραφιού χωρίς ΦΠΑ
Το κόστος που δεν μπαίνει σε καμία φόρμουλα: η θέση στο ράφι
Κάθε νέος κωδικός παίρνει τη θέση κάποιου άλλου. Η σωστή ερώτηση δεν είναι «βγάζει καλό περιθώριο;» αλλά «βγάζει καλύτερο περιθώριο ανά μήνα από αυτό που θα αντικαταστήσει;»
Ένας κωδικός με 40% περιθώριο που γυρίζει μία φορά τον μήνα αποδίδει λιγότερο από έναν με 22% που γυρίζει τέσσερις. Ο δείκτης που μετράει είναι περιθώριο × ταχύτητα κυκλοφορίας, όχι το περιθώριο μόνο του.
Τι να ζητάς πριν πεις ναι
- Πλήρη ανάλυση της τιμής χονδρικής
- Προτεινόμενη τιμή λιανικής
- Ελάχιστη παραγγελία και όρους πληρωμής
- Στοιχεία πωλήσεων από άλλα ελληνικά σημεία — αν δεν υπάρχουν, το ρίσκο είναι δικό σου και πρέπει να αποτιμηθεί με καλύτερους όρους
📩 info@gkn.gr
